Meer dan 4000 Colombiaanse broeders en zusters, zonder onderscheid van geslacht, leeftijd, ras, geloof, politieke overtuiging of beroep, ondergaan vandaag het verschrikkelijke en onmenselijke lot van gijzelaar. Evenveel families wachten al lang op hun vrijlating. Allen,  zonder uitzondering, zijn beroofd van gelukkige momenten in hun leven aan de zijde van hun geliefden. Velen zijn al de tel kwijt van het aantal dagen dat ze in gevangenschap hebben doorgebracht. Zij dragen een zwaar juk waarop ze niet voorbereid waren.

Vandaag zijn we op zoek naar het zelfde aantal mannen en vrouwen: katholieken of gelovigen van andere belijdenissen die geloven in de waanzin van de LIEFDE. We zoeken 4.015 volgelingen van Christus die bereid zijn om de plaats in te nemen van die gevangenen waarvan de oorlogsvoerders – in hun logica die we niet begrijpen – oordelen dat ze kunnen vervangen worden om hun zware kruis te verlichten. Voor diegenen die hen in hun macht hebben zijn honderden gijzelaars niet meer dan een nummer. Wij willen hen zeggen dat er hier net zoveel andere mensen zijn die, anoniem, bereid zijn om hun leven te geven om verlichting te bieden aan deze broeders en zusters.

“Geen groter liefde kan iemand hebben dat deze, dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden.” (Joh 15, 13). Een kerk zal maar profetisch zijn indien je vanuit haar binnenste de symbolische kreten kan horen van mannen en vrouwen die het moe zijn het lijden van hun broeders en zusters aan te zien. Wij geloven in de verzoening, wij geloven dat liefde vérder gaat en zijn vast besloten om ons aan te bieden in de plaats van een soldaat, een burger, een man, een vrouw, een kind, een jongere, een zieke, een blanke, een mesties, een inheemse, een zwarte, een Colombiaan, een vreemdeling, een katholiek, een protestant, een agnost, een landarbeider, een landbouwer, een politicus, een rijke, een arme …   voor wie dan ook die verlangt naar zijn vrijheid, voor eens en altijd.

Indien je in staat bent om JA te zeggen aan dit voorstel en je leven uit handen te geven in ruil voor een ander, neem dan contact op met ons. Ons aantal groeit voortdurend. Indien je jezelf niet kan aanbieden maar ons wel wil steunen in ons initiatief, dan is ook jouw deelname welkom.

Het voorstel

Operatie Kolbe is een oecumenisch initiatief om de plaats in te nemen van gijzelaars in Colombia. De bedoeling is om de waanzin van de liefde in de praktijk om te zetten, tot in zijn uiterste consequenties. We verlangen ons aan te bieden als plaatsvervanger voor een van onze gegijzelde medemensen (zonder enig onderscheid), opdat voor hen en hun families de marteling waaraan zij op onrechtvaardige wijze zijn onderworpen  ten einde zou komen. Wij zijn bereid om vrijwillig, autonoom en anoniem ons te laten gevangen nemen in ruil voor de vrijheid van een van hen.

Het gaat hier over een aanbod dat niet gewelddadig is, niet partijgebonden, niet uitsluitend. Welke ook het geslacht, het ras, de politieke kleur, de godsdienst, de bezigheden, de sociale status of de graad van de gijzelaars moge zijn, wij zijn bereid om hun lot te dragen.

operacionkolbe@hotmail.com

“Geen groter liefde kan iemand hebben dat deze, dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden.” (Joh 15, 13).

Op 10 oktober 1982 heeft paus Johannes Paulus II op het Sint-Pietersplein in Rome een landgenoot van hem heilig verklaard: Maximiliaan Kolbe, een Franciscaan Conventueel, geboren op 8 januari 1894 in de stad Zdunska Wola. Een uitzonderlijke getuige was hierbij aanwezig: Franciszek Gajowniczek, een al bejaarde Pool wiens leven, 41 jaar tevoren, in het concentratiekamp van Auschwitz gered was geworden dankzij de heldhaftige daad van de nieuwe heilige.

Dit is wat deze man vertelt over zijn ervaring in die zomer van 1941: “Ik was al een oude rot in het kamp van Auschwitz; op mijn arm was het inschrijvingsnummer 5659 getatoeëerd. Terwijl de wachters op een avond de lijst afriepen, was er een van onze makkers die niet antwoordde toen zijn naam werd afgeroepen. Er werd alarm geslagen: de kampverantwoordelijken zetten al de veiligheidsprocedures in werking; patrouilles rukten uit in de omgeving. Die nacht gingen we met angst terug naar onze barakken. We waren met 2000 gevangenen in onze afdeling en we wisten dat iets tragisch ons te wachten stond; indien ze de voortvluchtige niet konden vatten, dan zouden ze tien van ons doden. De volgende ochtend moesten we ons alle 2000 in rijen opstellen en zo in wachthouding blijven staan tot aan het begin van de namiddag. Het werken en de uiterst schaarse voeding maakten dat onze lichamen extreem verzwakt waren. Velen in de groep vielen bewusteloos op de grond, onder de brandende zon. Rond drie uur gaven ze ons iets te eten en meteen moesten we opnieuw in wachthouding gaan staan, tot in de late avond. Kolonel Fritsch riep opnieuw alle namen af en kondigde aan dat 10 van ons terecht zouden worden gesteld.”

Franciszek Gajowniczek was een van de 10 die de volgende morgen door de kolonel van de SS werd uitgekozen om te worden terechtgesteld, als represaille voor de ontsnapping. Wanneer Franciszek uit de rij kwam nadat hij was aangeduid door de kolonel, fluisterde hij deze woorden : “Ocharme mijn echtgenote, ocharme mijn kinderen”. Pater Maximiliaan stond vlakbij en hoorde die woorden. Meteen zette hij een stap naar voor en zei tot de kolonel:” Ik ben een Pools katholiek priester en ben al oud. Ik zou graag de plaats willen innemen van deze man die vrouw en kinderen heeft.” De Nazi officier aanvaardde het aanbod en Maximiliaan Kolbe die toen 47 jaar oud was werd, samen met 9 andere gevangenen, veroordeeld tot de hongerdood.  Drie weken later was Pater Kolbe de enige gevangene die nog in leven was. Daarom gaf men hem een dodelijke inspuiting die zijn leven definitief beëindigde. Maximiliaan Kolbe had pastoraal werk verricht in Polen en in Japan waar hij 5 jaar missionaris was geweest. Met deze daad bezegelde hij een leven van voortdurende zelfgave.

Jezus nodigt ons uit om elkaar te beminnen zoals hij ons bemint: “Dit is mijn gebod: dat jullie elkaar liefhebben zoals ik jullie heb liefgehad.” En vervolgens legt Hij hen uit wat dit betekent: “Geen groter liefde kan iemand hebben dan deze, dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden.” Dit wil zeggen dat de liefde die Jezus ons geeft in staat is om het eigen leven los te laten opdat anderen zouden leven. Dit is de opdracht van al wie ernaar verlangt om Jezus te volgen. Dit is de bron van onze vreugde: “Dit alles heb Ik jullie gezegd om jullie deelgenoot te maken van mijn eigen vreugde, en zo jullie vreugde volkomen te maken.” Het zal niet altijd gaan over zulke extreme situaties gaan als wat  de heilige Maximiliaan Kolbe heeft meegemaakt. Maar liefde vraagt altijd dat je je eigen leven geeft.