"Een van de vele dingen die ik geleerd heb sinds mijn experiment in het voorjaar van 2007 begon in het Brugse "Pit-Stop" is dat er een enorme nood is aan opvangplaatsen voor daklozen. Ik heb altijd gedacht dat in het rijke België er maar weinig daklozen waren, en dat die allemaal wel makkelijk ergens terecht konden in een of andere instelling. Dit denkbeeld zou niet veel fouter kunnen zijn. Er zijn maar weinig opvangplaatsen en de weinige die er al zijn zijn meestal maar tijdelijke plaatsen en vormen dus geen echte oplossing.

Meer dan een huis willen we in "Pit-Stop" een thuis bieden voor de mannen die hier opgevangen worden. Het gaan dus om meer dan enkel voorzien in lichamelijke benodigdheden. Er is aandacht voor waarden, normen en verantwoordelijkheden. Ze krijgen hier de kans om terug een leven op te bouwen, om weer stevig op eigen benen in de samenleving te gaan staan.

Helaas haalt niet iedereen het. Sommigen vinden de overgang naar het nieuwe leven te moeilijk; of het lijkt ze te lukken, maar eens ze weer alleen wonen hervallen ze terug in hun oude levensstijl.

Maar net zoals er zijn die het niet halen, zijn er ook die wel slagen. Het is vooral deze groep die het huis inspireert. Zij geven de begeleiding hier het geloof en de overtuiging dat deze mensen hier kunnen slagen, dat het geen hopeloze strijd is die ze hier voeren, geen ijdele hoop, maar dat ze zich inzetten voor een realistische mogelijkheid. Iedereen  verdient een kans. Niemand hoort vergeten te worden, onzichtbaar te zijn. En zo wordt hier, volgens mij, aan het rijk Gods gewerkt, door, net zoals Jezus, niet enkel aandacht te hebben voor de lichamelijke noden, maar door met de hele persoon te werken, lichaam en geest."

Toon Cavens nsj

Lees een interview met Tonny Cornoedus sj over Pit-Stop in Tertio.