Onze reis naar Canada is een succes geweest. Wauw, denk je, Canada, wat een fantastisch land! Maar wat als ik je zeg dat onze reis evenzeer een succes zou zijn indien we naar de Ardennen zouden gaan. Eigenlijk doet de locatie er niet toe. Een nieuwe manier van leven hebben we ervaren. Door de gastvrijheid en de hartelijkheid van mensen zijn we getroffen. In Montreal was er nog verwarring. Goede mensen kunnen irriteren, weet je. Want je weet van jezelf dat je niet ingoed bent. We ontmoetten mensen van alle culturen: Haiti, Ecuador, Indianen uit Amerika, Argentinie,… Veel mensen waren anders van denken. Toch groeide er een vorm van respect en sympathie voor de anderen. Want dat anders-zijn is juist de rijkdom van onze wereld. Wij uit Belgie hebben alle luxe en alle kansen. In Haiti vechten ze voor onafhankelijkheid, om niet meer als afstammelingen van slaven te worden bekeken. In Afrika worden jongeren continu met lijden geconfronteerd. Zoveel verschillende mensen hebben we leren kennen, allemaal met een eigen achtergrond en geschiedenis. Alle mensen, ook jullie, hebben een gemeenschappelijk kenmerk en doel. Allen koesteren we het grote verlangen gelukkig te zijn.

In Canada hebben we leren genieten van de kleine dingen, op het moment zelf te leven, leren geloven in de mensen. Het is niet overal corrupt. Niet iedereen denkt louter aan zichzelf. Iedereen die je kruiste op de straat, zei vriendelijk “Hi” of “Bonjour”. Het viel ons ook op dat je heel dikwijls oogcontact met de mensen had. Als we een uitstap deden, begon de persoon naast je gewoon met je te spreken. Dat geeft een zalig gevoel. Wat zijn de mensen in de bussen hier in Belgie triestig! Tijdens de mis met de paus, hebben we de paus meer leren waarderen. De media in Belgie spelen een vuil spel. De mis was groots. Snikheet was het toen we aankwamen. Schaduw, schaduw! s’ Avonds konden we niet slapen. We lagen naast de geluidsboxen en om 3 uur s’ nachts begon er plots een concert. Om 6 uur s’ morgens werden we gewekt door een stortbui en we lagen zomaar eventjes met 800000 te slapen. Dan kwam de paus. De mis begon. Geleidelijk aan veranderde heel de omgeving in een modderpoel. Opeens, tijdens de “Gloria” brak de zon door. Intens gelukkig voelden we ons. Het was een zeer rijke dag. Het lijkt vreemd, maar daar leer je echt wat er in je leeft. Doorheen de anderen kom je dichter tot jezelf, kom je dichter tot God. We hebben meer leren kijken, horen, voelen, kortom leven.

We kijken al uit naar de volgende wereldjongerendagen in Keulen.

Jan Rochtus