Kangoeroes
Aangekomen in het land van Aboriginals, kangoeroes en de immens uitgestrekte outback, wachtte ons geen “cultuurshock”, maar een ontmoeting met een stukje Europa op de zuidelijke hemisfeer. Na de acclimatisatie van 2 dagen - een tijdsverschil van 8 uren diende overbrugd - volgde de eerste etappe in het MAGiSprogramma. Een mooie eucharistieviering en een inleiding tot de ignatiaanse spiritualiteit luidden het begin in van de Australische experimenten. Andere experimenten vonden plaats in Indonesië, de Filippijnen of Cambodja. Na de eucharistieviering werden alle MAGiSdeelnemers ingedeeld in hun experimentgroepen, waarna het per bus, trein of vliegtuig naar de toegewezen locaties ging. Deze reis was een uitgelezen kans om kennis te maken met de mensen waarmee we de rest van de week zouden doorbrengen. Onze experimentgroep, die zich onder leiding van father Herman Roborgh sj aan interreligieuze dialoog zou wijden, bleek met 9 nationaliteiten de meest internationale groep! Madagasken, Kenyanen en mensen uit Bangladesh vormden maar een kleine greep uit het “aanbod”.
Magiscirkel en bewustzijnsonderzoek
Die avond maakten we in Loyola-highschool kennis met een deel van de dagindeling die geïnspireerd was aan de Geestelijke Oefeningen van Ignatius van Loyola. De “MAGiS-cirkel” waarin de ervaringen van de voorbije dag werden uitgewisseld. De MAGiS-cirkel kon vanaf het begin op veel bijval rekenen omdat het de gelegenheid bood om gesprekken te voeren die konden variëren van het gemoedelijk uitwisselen van ervaringen tot het uiten van diepere beschouwingen. Steevast eindigde de cirkel, naar ignatiaanse traditie, met de vraag: “Heb je tijdens deze dag God ontmoet?”. In deze vraag zit de achterliggende betekenis van het Latijnse woord “magis” (meer) vervat. Gekaderd binnen de Ignatiaanse traditie verwijst dit uiteraard naar het streven om God in alle dingen te ontdekken. De dynamiek die de experimenten teweeg brachten, kwam sterk tot uiting in het toenemende aantal van gemelde godsontmoetingen! De dag werd afgesloten met het “bewustzijnsonderzoek”. Alweer naar Ignatiaanse traditie was het ook hierbij de bedoeling te ontdekken hoe God in de voorbije dag aanwezig geweest was, zelfs wanneer je Hem niet spontaan had “herkend”.
Interreligieuze dialoog
Zoals gezegd bestond ons experiment uit interreligieuze dialoog. We brachten dit in de praktijk door iedere dag mensen van een andere religie of levensbeschouwing te ontmoeten en met hen in gesprek te gaan - overigens onder niet geringe mediabelangstelling! Ook een bezoek aan de respectievelijke gebedshuizen droeg bij tot een beter wederzijds verstaan. In volgorde bezochten we die week Moslims, Joden, Boeddhisten, Hindoes en Sikh. Door de ontmoeting met deze vertegenwoordigers van andere godsdiensten, door de vragen die we hen mochten stellen en nog meer door de wedervragen, leerden we onze eigen God en godsdienst beter kennen.
Het contrast werkte verhelderend voor het beeld van de eigen godsdienst. Vaak echter ontmoetten we ook juist onze eigen God in de waarden van de andere overtuigingen. Dit deed ons het belang van interreligieuze dialoog als middel voor het oplossen van wereldconflicten en het dichter bij elkaar brengen van extremen beter verstaan en aan den lijve ondervinden. De conclusie was dan ook dat de verschillende godsdiensten en religies een gemeenschappelijk doel dienen, namelijk het streven naar eenheid met God of de totale verlichting en het eeuwig leven in die toestand. Dat deed het besef groeien dat conflicten vaak ontstaan door het niet ontdekken van dit gemeenschappelijk doel - lees: het niet ontdekken van de eigen God in de waarden van een andere godsdienst of levensbeschouwing.
Om alvast zelf dit risico niet te lopen nam menigeen zich heilig voor, eens terug thuis, zich meer te gaan verdiepen in de eigen godsdienst.
Dagindeling
De dag begon steeds met het ochtendgebed. Er werd een bijbeltekst voorgelezen die gevolgd werd door een aantal reflecties. Eén kernzin werd uit de lezing gelicht en diende als rode draad voor de rest van de dag. Na het ochtendgebed begon de dagactiviteit. ’s Avonds, bij de terugkomst, wijdde iedereen zich aan zijn dagtaak. Sommigen kookten, anderen zouden de afwas doen. Nog anderen bereidden de eucharistie van die dag voor.
Na een week, sloten we af met een forum waarbij teruggeblikt werd op de voorbije week en een laatste eucharistieviering in onze experimentgroep. Een barbecue gevolgd door een multiculturele voorstelling - waarop wij Belgen de andere deelnemers samen met de Duitsers leerden volksdansen! - maakte de avond vol.
Ignatian gathering
De volgende dag werden we weer verwacht in Riverview voor de “Great Iganatian Gathering”, een driedaagse bijeenkomst van de 1.200 jongeren die deelnamen aan de ignatiaanse experimenten. Deze begon met het inhalen van het officiële “wereldjongerendagenkruis”. Begeleid door zang, dans en een ceremoniële voorstelling door aboriginals werd het kruis naar een zaal gebracht waar een dag en een nacht lang de mogelijkheid tot aanbidding werd aangeboden.
Verder werd iedere ochtend catechese gegeven door een jezuïet-bisschop. Na de catechese was er steeds interactie tussen het publiek en de bisschop, dat wel eens tot hilariteit leidde naar mate iedereen honger kreeg… ’s Namiddags was er ontspanning met de 1.200 andere deelnemers. Wij maakten daar onder andere kennis met het “Australian Football”. De avond was er zang, dans en… Australische barbecue. Uiteraard werden tijdens deze drie dagen ook enkele eucharistievieringen gevierd, de mooiste die we in Australië zouden bijwonen. Het eind van deze driedaagse luidde niet alleen het eind van het MAGiSprogramma in, maar tevens de apotheose van onze reis naar Australië: de wereldjongerendagen.
WJD
We konden ons verlustigen aan wervelende spektakels op enorme podia, namen deel aan workshops en woonden heel wat lezingen bij. Hét “event” waar iedereen naar uitkeek was de “vigil”, nachtwake, met paus Benedictus. Deze vond plaats in open lucht. De ochtend nadien werd de afsluitende eucharistieviering van de WYD 2008 gehouden. De paus en wel 4000 concelebrerende priesters gingen ons voor in een schitterende viering. Na de zending en de zegen begonnen de meeste deelnemers aan hun lange tocht huiswaarts…
Hoewel de wereldjongerendagen een beklijvende, onvergetelijke ervaring waren, kijk ik achteraf vooral met heimwee terug naar het MAGiSprogramma. Tijdens de WJD had de massa een voordeel even groot als het nadeel: de enorm krachtige getuigenis dat uitgaat van ruim 500000 jonge gelovigen, verzameld op één locatie, maakte het even moeilijk de diepgang en persoonlijke intensiteit die het MAGiSprogramma bood, terug te ondervinden. Daarom lijkt de beste conclusie van dit relaas: MAGiS smaakt naar meer!
Met dank aan al wie het mogelijk maakte deze reis te ondernemen en een pelgrimage te volbrengen!
Johannes Van den Bossche
Klik hier voor een meer uitgebreide versie van het verslag van Johannes
