leerkrachten, ouders, hulpverleners
In beeld
|
Moeder over sociale stage van haar zoon
|
|
|
Professionele hulpverlener over waarde van sociale stages voor zijn instelling
|
|
Aan het woord
Ik vind het begeleiden van de leerlingen zeer verrijkend en ben dankbaar dat ik hieraan mag meewerken.
Ik denk dat sociaal dienstbetoon altijd de ‘roeping’ is geweest die ik van God heb gekregen. Ik voel een onbeschrijflijke vreugde om te kunnen ‘geven’ en wens iedereen deze ervaring toe!
Bij het begin van het schooljaar werd ik persoonlijk aangesproken en dit motiveerde me genoeg om meteen mijn hulp als stagebegeleidster aan te bieden...
Wat mij vooral interesseert is hoe je leerlingen nog beter kan begeleiden via hun logboek en terugblik; hoe je hen op de juiste manier verder kan helpen verdiepen en de vruchten van hun ervaring leren zien en oogsten.
De groei van de leerlingen gedurende het jaar geeft me vooral voldoening. Je voelt dat hun twijfel, hun gebrek aan zelfvertrouwen omgezet wordt naar een positieve inzet.
Het Sociaal Project laat niemand ‘onberoerd’; niet de begeleid(st)ers, niet de leerlingen en vaak ook niet de ouders, die doorheen het ‘verhaal’ van hun zoon/dochter getroffen worden.
Het sociaal project is een ongelooflijk concept en ik ben ervan overtuigd dat het ALLE leerlingen raakt, zelfs de meer egocentrische of minder sociaal voelende. Ook al duurt het een leven lang!
Ja, ik begin te beseffen dat er onder het vaak al te onverschillige masker dat de jeugd graag opzet toch een hele hoop medeleven zit voor de ouderen in deze samenleving.
Ik heb voor een deel een voor mij onbekende wereld betreden en daardoor de kans gekregen zowel de leerlingen, als de kwetsbare mensen en de organisatie beter te leren kennen.
Als ouder van leerlingen die van vorig jaar en dit jaar op school zijn vind ik het fijn om op deze manier de school, leerkrachten en ouders te leren kennen. Het sociaal project zelf vind ik een belangrijk punt in de samenleving die wij van thuis uit ook in onze opvoeding willen accentueren.
