Kennismaking met  Wiggert Molenaar sj

   Wanneer en waar heb je je eerste geloften afgelegd?

   Mijn eerste geloften heb ik afgelegd in de Krijtberg in Amsterdam op 9 september 2005. Ik was heel blij toen ik toestemming kreeg om mijn geloften juist daar af te leggen, want deze kerk is een belangrijke plek voor mij. In zijn preek omschreef mijn novicemeester, Brendan Comerford, de Krijtberg als mijn “terra sancta” en dat is slechts lichtelijk overdreven.

   Wat kreeg je zoal voor reacties?

   “Wat ontzettend knap!” was één van de reacties die ik kreeg toen ik mijn intrede aankondigde. Intreden heeft voor mij echter niets met presteren te maken; ik ben ingetreden omdat ik het gevoel heb dat een leven als lid van een religieuze orde het best bij me past. Het is een weg waarlangs je je beschikbaarheid aan God en medemensen vorm kunt geven, maar er zijn ook andere manieren.

   Waarom juist de jezuïeten?

   “De jezuïeten, of niet!”, dat was heel duidelijk voor mij. Jezuïeten hebben de reputatie nogal intellectueel te zijn; ik ben zelf geen intellectueel, maar studie is vaak een garantie voor ‘open-mindedness’,  iets wat ik zeer waardeer. Van de ignatiaanse spiritualiteit wist ik erg weinig af - tijdens de dertigdaagse retraite ontdekte ik juist mijn ‘Benedictijnse kant’ - er zijn trouwens jezuïeten in alle soorten en maten

   Vertel eens iets over je leven voordat je intrad bij de jezuïeten.

   Vlak voordat ik intrad werkte ik in Amsterdam op het hoofdkantoor van de bank met de blauwe leeuw als logo. Ik had niet gedacht dat ik ooit bij een bank zou gaan werken – te saai. Ik heb het er zes jaar volgehouden, misschien vooral omdat mijn collega’s het tegendeel van saai waren – ik geef hen altijd maar de schuld dat ik er zolang over gedaan heb om in te treden. Daarvoor heb ik Europese Studies gedaan in Amsterdam en internationale betrekkingen in Cambridge.

   Hoe heb je de jezuïeten leren kennen?

   Toen ik in 1984 in Amsterdam kwam wonen vanwege mijn studie, ontdekte ik de Krijtberg al snel; ik was toen nog protestant, maar woonde van af die tijd regelmatig de Mis bij. Ben de Bock was de eerste jezuïet met wie ik kennis maakte; hij maakte deel uit van het team bij het studentenpastoraat waar ik vaak kwam. Ben en ik hebben nog altijd goed contact.

   Wat is je meegevallen in je leven als jezuïet tot nu toe, en wat is tegengevallen?

   Soms gebeurt het dat ik bij het ontbijt gezellig heb gepraat met een medebroeder die op bezoek is en dat ik bij de lunch ontdek dat hij al weer vertrokken is – dan vind ik de mobiliteit van de jezuïeten wat te “vluchtig”. Verder kan ik erg slecht tegen “zombiegedrag”; d.w.z. op een trap een huisgenoot tegenkomen die je volledig negeert.  -  Wat me is meegevallen? Ik kan zo gauw niets bedenken ...

   Wat voor studie doe je nu?

   Ik studeer nu filosofie én theologie in Parijs en dat is een hele klus. Ik ben niet zo een filosoof, meer theoloog – ik heb hier de kerkvaders ‘ontdekt’. Bijvakken als sociologie en antropologie vind ik soms interessanter dan de hoofdvakken. Op het ogenblik wordt de “cycle integré” ingrijpend hervormd - en terecht -, daarom weet ik nog niet of ik vier of vijf jaar aan het “Centre Sèvres” zal studeren.

   Je hebt het verslag gelezen van de Provinciale Congregatie; wat is je opgevallen?

   Natuurlijk werd de leeftijdssamenstelling van de provincie me nog eens duidelijk – het aantal SJs (NER) zal in korte tijd sterk gaan slinken. Het is inderdaad “ironisch” dat juist het parochiewerk is overgebleven, maar ook gelukkig omdat de parochiekerk voor velen het enig duidelijke aanknopingspunt met de katholieke Kerk is (vgl. in de status provinciae is “de Krijtberg de vlag van de katholieke kerk in Amsterdam”).

   Je woont in een internationale communauteit – verandert dat je blik op Nederland?

   Ik heb een internationale opleiding gehad en daarom is mijn blik altijd nogal wereldwijd geweest. Ik ben mij er al lang van bewust dat zaken die wij Nederlandse katholieken belangrijk vinden, dat elders in de wereld niet zijn, of onbespreekbaar zijn. Aan de andere kant verzekerden Poolse scholastieken mij deze zomer tijdens een Europese bijeenkomst dat ook hun land snel zal seculariseren.

   Welke communauteit of welk apostolaat in de Nederlandse provincie ken je het best?

   De communauteit van de Krijtberg met de kerk en het Ignatiushuis ken ik het best. Iedere in het buitenland studerende jezuïet krijgt een thuiscommunauteit aangewezen, en voor mij is dat dan ook Amsterdam geworden. Een bijkomend voordeel is dat Amsterdam op de weg ligt naar mijn ouderlijk huis op Texel. Pratend over mijn kennis van de Nederlandse jezuïeten denk ik ook aan het Berchmanianum, waar ik tijdens mijn ziekenhuisstage van het noviciaat een erg goede tijd heb gehad; ik correspondeer nog met een aantal bewoners. Ik heb ook een stage op het provincialaat in Den Haag gedaan; ik merkte tijdens de kerstvakantie dat ik het leuk vond om er weer op bezoek te gaan

   Hoe ziet je toekomst eruit, denk je?

   Mijn studie is op het ogenblik mijn belangrijkste ‘missie’. In de afgelopen vier jaar heb ik ontdekt dat werken in een parochieomgeving en ook de spirituele begeleiding - onze “core business” zoals jij dat uitdrukt - me erg bevallen. Tijdens de zomervakantie ga ik dat verder uitzoeken door mee te helpen in de Krijtberg of in Nijmegen en door mee te werken in een retraitehuis van de Franse jezuïeten.

Ik ben geen lange termijn planner en verder ben je binnen de Orde deel van een team, dus moet er goed overlegd worden. Deze zomer neem ik opnieuw deel aan de Europese conferentie van studenten-jezuïeten EJIF, European Jesuits In Formation; die internationale dimensie ligt in de lijn van mijn opleiding en interesses. Het thema voor dit jaar is Becoming Jesuits for Europe.