Chileens Jezuïet, heilig verklaard op 23 oktober 2005, door Paus Benedictus XVI.
Alberto Hurtado werd geboren in 1901, in Chili. Zijn vader is een herenboer, die sterft als Alberto 4 jaar oud is. Zijn moeder kan maar amper de eindjes aan mekaar knopen. Welgestelde verwanten vangen hen op in Santiago waar Alberto ingeschreven wordt aan het Sint-Ignatiuscollege. Snel weet hij zich geroepen om Jezuïet worden. Toch gaat hij eerst rechten studeren. ’s Avonds verdient hij geld voor de familie.
Op 22-jarige leeftijd treedt hij toe tot de Sociëteit van Jezus. Hij studeert theologie in Leuven en maakt er ook een doctoraat in de pedagogie. Zijn “derde jaar” (laatste vormingsjaar als Jezuïet) doet hij in Drongen.
Eens terug in Chili legt hij een onwaarschijnlijke werkkracht en creativiteit aan de dag. Hij wordt leraar aan het Sint-Ignatiuscollege van Santiago. Hij is een veelgevraagd geestelijk begeleider, in het bijzonder voor jongeren. Vele tientallen jonge mannen begeleidt hij op hun weg naar de Sociëteit van Jezus of naar het seminarie. Hij wordt nationaal proost van de KSA die hij tot grote bloei brengt.
“Wat zou Christus doen in mijn plaats”. Deze vraag laat hem niet los bij het voortdurend zien van de grote armoede, overal in Chili : clochards, zwerfkinderen, vereenzaamde bejaarden … Voor hen sticht hij in 1944 de “Hogar de Cristo”, de “Thuis van Christus”; op dag van vandaag goed voor zo’n 800 instellingen in Chili.
De pure liefdadigheid van het onderdak verschaffen aan de arme volstaat niet. Je moet ook alles doen wat je kan om hem terug aan te passen voor het mensenleven. Een van de eerste eigenschappen die we moeten teruggeven aan onze misdeelden is het bewustzijn van hun waarde van personen, hun waardigheid als burgers, meer nog, van kinderen van God.
Alberto Hurtado werd geboren in 1901, in Chili. Zijn vader is een herenboer, die sterft als Alberto 4 jaar oud is. Zijn moeder kan maar amper de eindjes aan mekaar knopen. Welgestelde verwanten vangen hen op in Santiago waar Alberto ingeschreven wordt aan het Sint-Ignatiuscollege. Snel weet hij zich geroepen om Jezuïet worden. Toch gaat hij eerst rechten studeren. ’s Avonds verdient hij geld voor de familie.
“Wat zou Christus doen in mijn plaats”. Deze vraag laat hem niet los bij het voortdurend zien van de grote armoede, overal in Chili : clochards, zwerfkinderen, vereenzaamde bejaarden … Voor hen sticht hij in 1944 de “Hogar de Cristo”, de “Thuis van Christus”; op dag van vandaag goed voor zo’n 800 instellingen in Chili.