Op 13 november vieren we Sint Stanislas Kostka. Op de afbeelding zien we zijn ontmoeting met de heilige pater Petrus Canisius.

Stanislas was geboren in 1550 als zoon van een Poolse edelman. Tezamen met zijn oudere broer was hij naar Wenen gestuurd om op het jezuïetencollege zijn opleiding te krijgen. De jezuïeten waren zo’n vijftien jaar tevoren gesticht en stonden nu al bekend om hun onderwijs. Stanislas was onder de indruk van hun geloof en hun visie. Zij zeiden dat je God overal kon zoeken en vinden; niet alleen in de puur godsdienstige zaken, maar ook in de gewone dingen van alledag.

Hij wilde jezuïet worden. Zijn broer bracht hem in herinnering dat vader fel tegen zou zijn. Zijn biechtvader in Wenen had hem gezegd dat je je ouders ongehoorzaam mocht zijn, als dat tot Gods grotere eer strekte. Hij raadde hem aan Pater Canisius in de Duitse stad Augsburg om raad te vragen. Na zijn eindexamen hulde Stanislas zich in bedelaarskleren en ontsnapte aan de aandacht van zijn broer. Na 500 kilometer lopen kwam hij bij Petrus Canisius in de stad Dillingen en liet hem de aanbevelingsbrief zien van zijn biechtvader (afbeelding).

Petrus Canisius had niet veel moeite de kwaliteiten van deze jongeman op waarde te schatten; hij was onder de indruk van zijn doorzettingsvermogen. Ongetwijfeld zou hij een aanwinst zijn voor de jezuïetenorde. Maar hij vreesde dat Stanislas’ vader voor problemen zou zorgen, tot schade van Stanislas’ roeping en de hele jezuïetenorde. Hij raadde hem aan naar Rome door te reizen en daar in de orde te treden: “Ik stuur twee jezuïetenstudenten met je mee en zal je een aanbevelingsbrief meegeven voor de novicenmeester.”

Daarin schreef hij o.a.: "De derde jongeman die ik naar u toestuur is Stanislas, een Pool; het is een nobele, positieve en ijverige jongeman. Onze paters in Wenen waren beducht voor de woede van zijn familie en hebben het daarom niet aangedurfd om hem in het noviciaat toe te laten. Ik heb hem getest en ik heb vastgesteld dat zijn roeping volkomen safe is. Hij zelf heeft de wens te kennen gegeven naar Rome te mogen gaan; dan zou hij verder weg zitten van zijn familie en op die manier des te sneller vorderingen kunnen maken in het religieuze leven. Ik heb hoge verwachtingen van hem..."

Zo legde Stanislas nog eens duizend kilometer af., te voet! In Rome werd hij als novice in de orde opgenomen. Nog geen jaar later werd hij ziek, en stierf: 15 augustus 1568, nog geen achttien jaar oud. Zijn lijfspreuk was: ‘Ad maiora natus sum’ (= ‘Ik ben voor iets hogers geboren’).

Hij werd in 1726 officieel heilig verklaard.

Het schilderij hangt in de voormalige jezuïetenkerk, thans Heilige-Geestkerk in de Duitse stad Landsberg.