- Authentiek portret,
- Goa (India), 1542
 Vraag niet welke ontberingen je op zo’n boottocht naar Achter-Azië moest doormaken. Onmiddellijk na aankomst trok Franciscus de binnenlanden in om mensen het evangelie te verkondigen en zo snel als maar verwantwoord was te dopen. Hij werd daarbij tot heilige ijver gedreven door zijn overtuiging dat ongedoopten in het hiernamaals voorgoed verloren zouden gaan, een opvatting die toen heel gewoon was en algemeen verspreid. Herhaaldelijk vroeg hij om assistenten. Zo deed hij in een brief een emotionele oproep aan de Europese jongeren van zijn tijd:
"Hele volksstammen komen hier niet in contact met Christus om de eenvoudige reden dat er niemand klaar staat voor de heilige taak om hen erover te vertellen. Vaak heb ik gepopeld van verlangen om de Europese universiteiten binnen te rennen, en daar als een uitzinnige te keer te gaan tegen degenen die meer geleerdheid bezitten dan de bereidwilligheid om er goed gebruik van te maken. Ik zou hun aan het verstand willen brengen hoeveel mensen van de hemel niet weten en ongelukkig blijven door hun nalatigheid. Zij zouden niet alleen de wetenschappen moeten bestuderen, maar ook voor ogen moeten houden met welke bedoeling God hun deze talenten heeft geschonken. Dan zouden zij zich vast en zeker veel meer toeleggen op hun gebedsleven; zij zouden God van meer nabij leren kennen en een plaats geven in hun leven; zij zouden alle neigingen in hun leven afwegen en het goede weten te kiezen, en zij zouden roepen: 'Heer, hier ben ik. Wat wilt u dat ik doe? Stuur mij maar overal naar toe waar u wilt, al was het naar India!' Met hoeveel meer vreugde in hun hart zouden zij dan leven..."
Franciscus besefte dat zijn prediking vlotter zou gaan als de hoogmogendheden zich tot Christus bekeerden. Zo probeerde hij door te dringen tot de keizer. Men dacht met een bedelaar van doen te hebben, en liet hem wegjagen. Toen hulde hij zich in vorstelijke kleren en bracht dure Europese relatiegeschenken mee, zoals klokken, muziekdoosjes, spiegels, kristal, kostbare kleding en wijn. De keizer gaf toestemming om het christelijk geloof te verkondigen, maar ging er zelf niet op in. De meeste last had Franciscus van de onchristelijke houding van zijn landgenoten! Hij durfde de Portugese koning te schrijven:
“Het gevaar zit erin dat, wanneer God onze Heer u oproept om voor zijn rechterstoel te verschijnen - en dat gebeurt op het meest onverwachte moment en dan is er geen ontsnappen meer aan... - dat u van God in zijn boosheid te horen krijgt: ‘Waarom heb je de onderdanen die in India onder uw gezag stonden en in uw naam optraden, niet gestraft, toen ze schade toebrachten aan mijn godsdienst?’”
Hij was ervan overtuigd dat alle omringende culturen mee zouden gaan, als China voor het christendom kon worden gewonnen. Op weg daar naartoe stierf hij op het onooglijke eilandje Sancian.
- Dood van Franciscus Xaverius
- Parochiekerk Roeselare
Hij is patroonheilige van de missies, van Goa en Portugal; ook van de jezuïeten. Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen de pest; en voor een goede reis overzee. Hij wordt afgebeeld in zwarte toog, witte halflange superplie met stola eroverheen; een opgeheven kruis in de hand.
|
