Theo Gieles

* 07 juli 1932  + 20 maart 2005

Al vrij jong wilde Theo Gieles zijn leven in dienst stellen van de Heer. Als gymnasiast verdiepte dat verlangen zich bij zijn inzet voor sociaal werk rond de Jezuïetenkerk aan het Westeinde in Den Haag. ‘Leven geven aan mensen’ vormt de rode draad door zijn apostolisch leven. Herhaaldelijk werd die rode draad naar zijn gevoelen hardhandig onderbroken. Ook na het noviciaat was zijn uitzending naar Indonesië ‘toevallig door omstandigheden’. Maar de geestelijke ervaring, aan het einde van het noviciaat, werkelijk ten diepste door de Heer geroepen te zijn, is krachtig en sterk genoeg gebleken om onvervulde verlangens, naast niet verwachte taakstellingen binnen het apostolaat van de provincie, op een creatieve wijze te verwerken. Zijn leven heeft rijkelijk vrucht gedragen dankzij een haast onuitputtelijke energie en aan mensen toegewijde inzet. Deskundig en degelijk in zijn vakgebied economie aan de lerarenopleiding en universiteit Sanata Dharma in Yogyakarta, betrokken op zijn studenten in pastoraat, in bezinningsconferenties en cursussen voor verloofden en jong-gehuwden, en als raadgever van velen. Met een open, bescheiden, luisterend hart in ’n druk bezochte spreekkamer heeft Theo nagenoeg tot het einde heel enthousiast  vorm mogen geven aan waartoe hij zich in de concrete omstandigheden geroepen wist: leven geven aan, liefst jonge, mensen met het oog op hun uitgroei naar een zinvol en spiritueel menselijk bestaan. Opnieuw geboren en getogen, heeft de Heer hem een levend hart gegeven, en nieuwe ogen!