Loed Loosen

1931 – 2005

Met Loed Loosen is een door velen zeer gewaardeerde medebroeder ‘te vroeg’ heengegaan. Tredend in de voetstappen van medebroeders werd hij ‘apostel in het Groningse’, en gaf hij als leraar Nederlands op het Maartenscollege, als pastor in het ziekenhuis en in de volwassenencatechese met élan ondersteuning aan de katholieke gemeenschap in de stad en de ommelanden. Daartussendoor was hij10 jaar superior van ‘Om Vuur’ in Deventer, en bij elke Provinciale Congregatie gekozen lid. Op Canisius gymnasium α traden zijn duidelijke intellectuele en literaire begaafdheden reeds naar voren, en zijn soliditeit om toeleg en kwaliteit te verbinden met alles wat hij deed. Geheel in overeenstemming met het Pedagogisch Model van de Orde toonde hij in lessen literatuur, en in zijn dissertatie over Hymnen en gezangen van Lodewijk Makeblijde S.J.onder begeleiding van Anton van Dunkerken, zijn vermogen om ‘binnen’ te gaan in wat schrijvers en dichters aan lezers te bieden hebben: Lezen om te leren Leven! Maar deze promotor en de in Bijbelkunde begenadigde Han Renckens s.j.hebben Loed ook helpen beseffen dat Leven nodig is om te Lezen! Al omgaande met het leven, dat beroep op ons doet, omgaan met het Geheim ervan. Zo heeft zich, soms moeizaam, in hem een innerlijke omvorming voltrokken. Van leraar naar leerling! Velen hebben later deel mogen krijgen aan zijn ‘beleefde en doorleefde’ Bijbelse spiritualiteit. Daarmee bezig te zijn gaf hem veel vreugde. Hij nam de tijd van binnen uit een nieuwe geloofstaal te zoeken voor onze tijd. De diepe innerlijke verbondenheid tussen Nieuwe en Oude Testament werd voor deze literair gevoelige mens een dierbaar gegeven. Maar meer nog getuigt zijn voltooide leven van het ‘Derde Testament’. In zijn eigen bestaan heeft hij het Bijbelverhaal verder geschreven, eerbiedig, verwonderd, luisterend en met aandacht. Hij gunde zich de ruimte voor stilte en bezinning. Geen uitkomst wil ik dan door uw genade (A.Roland Holst).