Henk Olthof

1918 – 2006

Het leven van de wat stille figuur van Henk Olthof (88) is tot voltooiing gekomen. Nu komt de diepte aan het licht waarin het was geworteld. Van jongs af aan, zo vertelde hij eens, was hij begiftigd met een natuurlijk gevoel voor het goddelijke in en om hem heen. En hij beleefde dat ook in zichzelf. Hij beschikte bovendien over een goede intelligentie. Vanuit zijn middenstandsachtergrond thuis voltrok zich zijn opleiding langs de lijnen van de Middelbare en Hogere Handelsschool Zelf studeerde hij er boekhouden en Duits extra bij. Over dat alles is hij uiterst bescheiden wanneer hij bij een feest zijn dank uitspreekt aan de Sociëteit ‘die hem met zo weinig inbreng heeft aangenomen en hem inde vormingstijd en daarna heeft geholpen om zich verder te ontwikkelen’. Hij had weinig pretenties in dit opzicht. Maar intussen had hij zich als jong-volwassene in zijn lectuur aangetrokken gevoeld door de mystiek. Nog relatief jong had hij al mogen ervaren ‘dat gebed een ontmoeting kan zijn’. Als wat oudere in de groep van de novicen was het voor hem een teleurstelling dat daarover in het  noviciaat niets werd verteld. Met zijn op de handel gerichte opleiding en zijn opgedane kennis van het Duits heeft zijn leven feitelijk een bijzondere kleur gekregen, zo lijkt het. Vele jaren werkte hij sinds 1968 jaarlijks tijdens vakanties in Duitse parochies. Het lag hem bovendien om als priester te mogen delen in de vreugden en droefheden van de mensen. Eerst als leraar godsdienst en als praeses van de Kolping gezellen in Nijmegen vanuit de Molenstraat. Later, als pastor van een reeks parochies in Duitsland. Met de diepte van zijn geloof en de bescheidenheid van zijn eigen mens-zijn kon hij op een authentieke wijze tegemoetkomen aan wat mensen van een priester verwachten. Velen, met name uit zijn laatste parochie in Rhede (D.) waar hij 13 jaar diende, lieten bij zijn uitvaart hun dankbaarheid blijken voor deze medebroeder, voor deze humorvolle, eigenzinnige en ook voor verzorgsters vetederende, mens. Een man in wie de woorden van de Koning uit Matteüs 25 gestalte hebben gekregen. Die woorden over de toegang tot het Koninkrijk zijn hem diep uit het hart gegrepen dat vol was van geloof en van liefde. Die toegang is voorbehouden aan wie kind is geworden of gebleven (Mt. 19, 14).