Ewald Lampe

 * 29 oktober 1928     + 29 oktober 2006 

Toen we op het kerkhof Jonkerbos in Nijmegen het dode lichaam van Ewald temidden van vele andere gestorven medebroeders begin november ’06 aan de aarde toevertrouwden bracht de fel schijnende regenboog in de neerdalende zon aan de hemel op onverwachte wijze eer aan zijn in volle bloei staande leven dat tot voltooiing was gekomen. Teken van het verbond tussen God en al wat op aarde leeft! Vanuit eigen ondervinding gedragen te zijn in zijn leven door engelen van mensen, vertelde hij graag hoe die ervaring hem tot grote vrijheid had gebracht. En hoe hij zich in zijn priesterschap op latere leeftijd ‘opnieuw’ geroepen voelde om als tochtgenoot die ervaring met anderen te mogen delen.

In 1928 geboren te Arnhem trad hij in 1948 toe tot de Orde. Drie broers gingen hem in de opleiding tot priester voor. Na zijn priesterwijding in 1960 bewoog hij zich eerst als prefect onder de jonge mensen en hun ouders op het Aloysiuscollege in Den Haag (’64 – ’70 ), waarna hij achtereenvolgens aalmoezenier en hoofdaalmoezenier werd bij de Koninklijke Luchtmacht ( ’70 – ’88 ). Ook was hij een aantal jaren consultor van de Provincie. Vele jaren assisteerde hij in de weekends in parochies in Bilthoven en Den Haag. Wat hij binnen de meer traditionele kaders van bijna de jongste te zijn in een groot gezin, van opleiding in de Orde, van college jaren, en van lange jaren bij de mannen en vrouwen van de luchtmacht slechts ten dele had gevonden, dat mocht zijn deel worden vanuit een nieuwe ontmoeting met zichzelf en met de Bron van het leven. In een interview zegt hij daarover: ‘In de loop van mijn leven ben ik sterk veranderd, doorgegroeid. … Ik doorworstelde een identiteitscrisis en ik kwam boven. Ik ontdekte dat omgaan met en luisteren naar mensen steeds belangrijker werd. Ik heb veel van vroeger moeten verwerken, en mezelf moeten ontdekken ….’. Die overgang ging door een diep dal. Zoals de profeet Elia, die de Bron van zijn leven pas mocht bereiken – met de hulp van een engel – toen hij de regie uit handen gaf en open ging tot het luisteren naar God en de mensen. God draagt altijd: sta op, neem je bed op, en ga naar huis (Mc.2,9).  Nieuw licht straalde van hem af als voorganger en verkondiger, als spiritueel begeleider of eenvoudige partner in gesprekken. De voltooiing van zijn leven vol geloof in de Liefde werd het geschenk dat hij van boven mocht ontvangen op zijn 78^e verjaardag.