Reeds in de derde eeuw van het christendom vinden we de eerste vormen van religieus leven, die hun wortels in nog vroeger tijden hadden. Dit religieuze leven heeft zich ontwikkeld in een grote verscheidenheid. Nog steeds komen er nieuwe ordes en congregaties bij. Vanaf de vroege Middeleeuwen kan men de drie geloften van armoede, ongehuwd leven en gehoorzaamheid als het bindende element van deze gemeenschappen beschouwen.

De drie geloften hebben betrekking op de zogeheten evangelische raden, die in elk leven volgens het evangelie een rol spelen en die in het doopsel verankerd zijn, maar die in het religieuze leven bepalend zijn.

In de jezuïetenorde is de beleving van de geloften apostolisch gericht. Een wezenlijk devies was voor Ignatius en zijn gezellen en is nog steeds “de zielen helpen”, tegenwoordig beter vertaald met: de mensen helpen, waarbij de relatie met God een wezenlijke plaats inneemt.

Piet van Breemen sj