Op maandag 8 september 208 heeft Wouter Blesgraaf sj, 26 jaar oud, in het noviciaat te Birmingham ten overstaan van de Nederlandse Provinciaal Jan Bentvelzen zijn eerste geloften in de Sociëteit van Jezus afgelegd.
Wouter werd op 24 december 1981 te Oisterwijk geboren. Hij slaagde in 2000 aan het St.-Odulphus te Tilburg voor zijn VWO-examen en studeerde daarna Sociale Geografie aan de Radboud Universiteit te Nijmegen, waar hij in 2006 zijn mastertitel behaalde. Op 5 september van dat jaar begon hij aan zijn noviciaat in Birmingham. Wouter zal zijn verdere studies in Londen voortzetten.
Klik hiervoor een getuigenis van Wouter over zijn roepingsverhaal en zijn noviciaatservaring
Klik hier voor de tekst van de homilie van pater Bentvelzen
Hieronder vindt u een verslag van de viering uit de pen van een medenovice.
Wouter is hiervoor al 2 jaren hard aan het werk. Zoals elke novice heeft hij meerdere “experimenten” (stages) doorgemaakt. Hij kent een intens gebedsleven. Dagdagelijks leeft hij samen met andere novices en oudere jezuïeten. Zo heeft hij kennis kunnen maken met de verschillende aspekten van het jezuïet zijn. Op het einde van deze periode werd beslist dat Wouter inderdaad geschikt is voor deze levenswijze. Wouter wordt jezuïet !
Gisteren en vanmorgen kwamen onze gasten aan: de Provinciaals, familie en vrienden. Allen naar het noviciaat in Birmingham! Achter de coulissen was men tot het laatste ogenblik druk bezig met voorbereidingen. Maar de genodigden hebben hier gelukkig niets van gemerkt. De voventes (Wouter en Maurice, de Ierse novice) merken waarschijnlijk helemaal niets. Zo opgaan in de intensiteit van dit lang verhoopte ogenblik. Er werd gelachen, gepraat met vrienden en familie, alles ging naar hartewens. Maar ik denk niet dat ze er echt “bij” waren. Je hebt een persoonlijke afspraak met God, Wouter ! Al het andere verdwijnt in het aanschijn van dat naakte feit. Vreugde en spanning. Wachten...
Toen was het zo ver. Geloftes worden afgelegd tijdens een eucharistieviering. Wouter, familie en vrienden zitten op de eerste rij. De liturgie is eenvoudig maar verzorgd. Na consecratie heft de provinciaal de hostie op. En Wouter spreekt de geloften formule uit. Knielend bekent hij zijn onwaardigheid om Christus te volgen als gezel. En erkent hij toch hiertoe geroepen te zijn. Geroepen om Christus te dienen in gehoorzaamheid, armoede en kuisheid. Eeuwig. Andere novicen die dit aanhoren worden zelf hevig bewogen. Er is iets ontstuimigs in het hart dat dit ook wil ! Familie en vrienden zijn ontroerd . Hier gebeurt iets onherroepelijks. De Geest van God is voelbaar aanwezig.
Na afloop van de viering begeeft iedereen zich naar de feestzaal. Waar vrolijk gepraat, gegeten en gedronken wordt. Naar goede traditie krijgt Wouter de “rode vlag” overhandigt. Als jongste scholastiek (filosofie student) van zijn provincie moet hij deze eren en behouden tot hij ze kan doorgeven aan de volgende Nederlandse novice die eerste geloften aflegt. Na afloop van het feest wordt een valiesje opgenomen en vertrekt onze vriend en vroegere mede-novice naar London, om de studies op te nemen. Dat is het leven van de jezuïet. Er zit geen verveling in !
naar het noviciaat in Birmingham! Achter de coulissen was men tot het laatste ogenblik druk bezig met voorbereidingen. Maar de genodigden hebben hier gelukkig niets van gemerkt. De voventes (Wouter en Maurice, de Ierse novice) merken waarschijnlijk helemaal niets. Zo opgaan in de intensiteit van dit lang verhoopte ogenblik. Er werd gelachen, gepraat met vrienden en familie, alles ging naar hartewens. Maar ik denk niet dat ze er echt “bij” waren. Je hebt een persoonlijke afspraak met God, Wouter ! Al het andere verdwijnt in het aanschijn van dat naakte feit. Vreugde en spanning. Wachten...
Toen was het zo ver. Geloftes worden afgelegd tijdens een eucharistieviering. Wouter, familie en vrienden zitten op de eerste rij. De liturgie is eenvoudig maar verzorgd. Na consecratie heft de provinciaal de hostie op. En Wouter spreekt de geloften formule uit. Knielend bekent hij zijn onwaardigheid om Christus te volgen als gezel. En erkent hij toch hiertoe geroepen te zijn. Geroepen om Christus te dienen in 
Na afloop van de viering begeeft iedereen zich naar de feestzaal. Waar vrolijk gepraat, gegeten en gedronken wordt. Naar goede traditie krijgt Wouter de “rode vlag” overhandigt. Als jongste scholastiek (filosofie student) van zijn provincie moet hij deze eren en behouden tot hij ze kan doorgeven aan de volgende Nederlandse novice die eerste geloften aflegt. Na afloop van het feest wordt een valiesje opgenomen en vertrekt onze vriend en vroegere mede-novice naar London, om de studies op te nemen. Dat is het leven van de jezuïet. Er zit geen verveling in !
