Dat het beeldje van Giacometti in staat is om de waardigheid van de mens te tonen zou niet mogen verbazen. Daarom keek ik niet vreemd op toen ik een paar jaar geleden deze foto in de krant vond. Ik weet niet meer waar de foto gemaakt is, in Afghanistan of in Irak. De gelijkenissen met het beeld van Giacometti zijn opvallend. Maar wat treft is de plaats waar deze kinderen spelen. Een ode aan de mensheid en een symbool om te onthouden: spelen, dansen, rechtop staan in de ketens. Het is mogelijk, het is eigen aan de mens. Daarvoor zijn wij geschapen: om te spelen en te dansen. Dat is ons uitgangspunt en fundament. Zalig zij die daar naar leven en dit mogelijk maken voor anderen.