Hoe ontdek je je roeping? En hoe weet je of een verlangen werkelijk van God komt?

Tijdens een webinar in aanloop naar de digitale 40-dagenretraite sprak Rick Timmermans met jezuïet Tim van de Veen, auteur van de retraite. Wat begon als een gesprek over de opbouw van de 40-dagentijd, werd al snel persoonlijker. Tim vertelde openhartig over zijn eigen zoektocht – een weg die begon bij natuurkunde in Delft en uitkwam in het noviciaat van de jezuïeten.

Vijf inzichten uit dat gesprek over roeping, onderscheiden en leven vanuit wat licht geeft.

1. Roeping begon met innerlijke onrust

Roeping ontdekken begint zelden met een helder plan. Vaker begint het met een ongemakkelijk gevoel.

Aan het einde van zijn studie natuurkunde voelde Tim spanning. Hij moest laten zien wat hij waard was.

“Ik kwam in een crisis. Ik voelde veel druk. Ik vond dat ik moest laten zien dat ik een goede natuurkundestudent was. Ik moet de prestatie leveren. Dat veroorzaakte veel spanning.

En tegelijkertijd was er de vraag: straks ben ik afgestudeerd, wat dan? Er was een soort innerlijke onrust. Er klopte iets niet helemaal.

Ik luisterde een preek van Henri Nouwen over de liefde van God. Hij vertelde niets nieuws, maar op dat moment kwam dat heel erg binnen. Ik herinner me nog goed dat ik in de trein zat en me begon voor te stellen wat het zou kunnen betekenen als ik mij onvoorwaardelijk zou laten liefhebben.

Ik dacht: als ik dat zou kunnen toelaten, zou ik me niet zo gespannen voelen. Er was een soort van vrijheid. Oké, maar ik hoef niet per se die academische carrière te volgen. Er zijn andere mogelijkheden.

Een horizon ging open. Aan de ene kant was er vreugde en ruimte. Een gevoel van: ik kan ademen. Ik kan verkennen. En tegelijkertijd was er ook angst. Want hoe concreter het werd, hoe meer ik begon te ervaren: dit heeft consequenties. Hoe gaan vrienden reageren? Hoe gaat familie reageren? Je maakt een keuze, en elke keuze sluit ook andere mogelijkheden uit. Dat was spannend.”

2. Roeping onderscheiden doe je niet alleen

Toen het verlangen naar een religieus leven voorzichtig vorm kreeg, stapte Tim niet meteen een klooster binnen.

“Ik heb toen de jezuïeten geschreven. Niet meteen met de vraag ‘mag ik intreden’, maar meer: help, ik heb deze vraag. Misschien is het goed om met een geestelijk begeleider te praten in de ignatiaanse spiritualiteit, om te zien waar dit naartoe leidt.

En zo is het begonnen. In kleine stappen. In gesprek. In gebed.”

3. Roeping vraagt luisteren, niet presteren

Wat veranderde er in zijn gebedsleven tijdens die weg?

“Voor die tijd was er altijd wel een verlangen om te bidden,” vertelt Tim, “maar het was vaak chaos.”

In het ignatiaans bijbelgebed ontdekte hij iets nieuws: aandacht voor wat Ignatius “troost” noemt. Dat wat licht geeft. Wat vrede brengt. Wat leven geeft.

Bidden werd minder een taak. Minder iets dat moet. Meer een ontvangen.

Je leest een Bijbeltekst. Eén zin raakt je. Daar mag je bij blijven. Je hoeft niet alles te begrijpen. Je hoeft niets te bewijzen.

Dat is ook de kern van roeping onderscheiden: leren luisteren naar waar vreugde groeit.

4. Jezus kan een vriend worden

In zijn zoektocht veranderde ook zijn relatie met Jezus.

“Het is veel vertrouwder geworden,” zegt Tim. “Jezus staat minder op afstand. Hij is iemand die ik ken. En iemand die mij kent.”

Aan het einde van zijn gebed stelt hij zich vaak concreet voor dat Jezus bij hem in de kamer zit. Hij neemt daar de tijd voor. Hij spreekt met Hem alsof Hij werkelijk tegenover hem zit.

Geen grootse mystiek. Geen bijzondere ervaringen. Gewoon vriendschap.

In de ignatiaanse spiritualiteit is roeping uiteindelijk geen carrièrekeuze, maar een relatie. Je volgt iemand.

5. Terugblik helpt je roeping herkennen

In de digitale 40-dagenretraite is er dagelijks aandacht voor een korte terugblik op het gebed. Waarom?

“Omdat je tijdens het gebed zelf soms niet weet wat er gebeurt,” legt Tim uit. “Maar in de terugblik kan het opeens helder worden: daar gebeurde iets.”

De terugblik helpt om kleine bewegingen te herkennen. Een woord dat bleef hangen. Een onverwachte vrede. Een verlangen dat sterker werd.

Roeping groeit vaak in zulke kleine signalen. Wie leert terugkijken, leert zien.

Wat is roeping eigenlijk?

In ignatiaanse spiritualiteit is roeping geen stem uit de hemel die alles in één keer duidelijk maakt. Het is een innerlijk verlangen dat groeit in vrijheid, vreugde en vertrouwen.

Roeping ontdekken betekent: aandacht hebben voor wat leven geeft. En de moed hebben om die richting voorzichtig te verkennen.